|
Çok Hafif Olursan Çok Kucak Gezersin
aytuncaltindal.com sitesinde İngilizce yazı görmeyi hiç beklemediğinizi biliyoruz. Metini güzel dilimiz Türkçe'ye çevirme lüzumunu bile görmedik. Fakat bu metin AKAPA iktidari için yazilmis en güzel yazilardan biri. Orjinali THE WALL STREET JOURNAL'da yayinlanan bu utanç ve ibret yazisi eger hala akil sahibi AKAPALI varsa onlari gaflet uykusundan uyandirir insallah.
Eski Istanbul belediye baskani simdiki basbakan Sn.Recep Tayip ERDOGAN bildiginiz gibi KEDI seklinde karikatürü çizildi diye bunu çizen hakkinda tazminat davasi açtirdi. Bunun üzerine bir grup çizer PENGUEN dergisinde TAYYIPLER ALEMI diyerek bütün hayvanlari Sn. Recep Tayip ERDOGAN'a benzettiler. Bunun üzerine bu çizerlere de 40 milyarlik tazminat davasi açildi.
Simdi biz diyoruz ki ‘'''''' Madem birkaç kara kalem darbesiyle yapilmis karikatürlerden aliniyorsunuz GURURLUYSANIZ, CESARETINIZ VARSA KASIMPASALIYSANIZ Amerika gazetelerinde sizin oryantal kiyafetiyle çizilmis KIVIRTAN DANSÖZ KIYAFETLI karikatürleriniz bas sayfalarda günlerce verildi. Sn.Basbakanimiz siz hepimizin basbakanisiniz, size yapilan hakaret Türk milletine yapilmis hakaret sayilir. Biz istiyoruz ki Washington Post'daki karikatürünüzü çizen karikatüriste de dava açmanizdir.Bu karikatürünüz ayni zamanda Amerika ve Avrupa'da ve Arap dünyasindaki 785 dergi gazete ve afislerde yer aldi .Lütfen avukatlariniz onlara da dava açsinlar. Çünkü buda ayni zamanda makaminiza yapilmis bir hakaret degil midir? Yoksa HOOOOOSSSSSSS mu görelim? Yoksa yoksa ecnebiler yapinca güzel mi yapiyor?????????''''''''''''
Sonra Insallah danismanlariniz ve avukatlariniz bu yaziyi okurlar da bu yaziyi yazan ROBERT L. POLLOCK adli THE WALL STREET JOURNAL yazari hakkinda da dava açarlar.
TÜRK MILLETI UYUMA !!!!!!!!!!!!
Bu üstteki THE WALL STREET JOURNAL'daki yazinin birtek tercümesi vardir.
‘''''''''''''''''''''ÇOK HAFIF OLURSAN ÇOK KUCAK GEZERSIN''''''''''''''''''
(Bosna Atasözü )
20 Mart 2005
Yonca BAYRAK
Bebek
THE WALL STREET JOURNAL
ONLINE
February 16, 2005-03-27
COMMENTARY
The Sick Man of Europe—Again
By Robert L. POLLOCK
February 16, 2005-03-27; Page A14
ANKARA, Turkey – Several years ago I attended an exihibition in Istanbul . The theme was local art from the era of the country's last military coup (1980). But the artist seemed a lot more concerned with the injusttices of global capitalism than the fate of Turkish democracy. In fact, to call the Works leftist caricatures—many featured fat capitalists with Uncle Sam hats and emaciated workers – would have been an understatement. As one astute local reviewer put it (I quote from memory ): ‘ This shows that Turkish artists were willing to abase themselves voluntarily in ways that Soviet artists refused even at the height of Stalin's oppression.'
That exhibition came to mind amid all the recent gnashing of teeth in the U.S. over the guestion of ‘ Who last Turkey?' Because it shows that a 50-year special relationship, between longtime NATO allies who fought Soviet expansionism together starting in Korea, has long had to weather the ideological hostility and intellectual decadence of much of Istanbul's elite. And at the 2002 election, the increasingly corrupt mainstrcam parties that had championed Turkish- American ties self- destructed, leaving a vacuum that was filled by the subtle yet insidious Islamism of the Jestica and Development (AK) Party. It's this combination of old leftism and new Islamism – much more than any mutual pique over Turkey's refusal tos ide with us in the Iraq war – that explains the collapse in relations.
And what a collapse it has been. On a brief visits to Ankara earlier this month with Undersecratry of Defense Dough Feith, I found a poisonous atmosphere – one in which just about every politician and media outlet ( secular and religious ) preaches an extreme combination of America- and Jew- hatred that ( like the Turkish artists ) voluntarily goes far futher than anything found in most of the Arab world's state- controlled pres. If I hesitate to call it Nazi-like, that's only because Goebbels would probably have rejected much of it as too crude.
Consider the Islamist newspaper Yeni Safak, Prime Minister Recep Tayip Erdogan's favorite.A Jan. 9 story claimed that U.S. forces were tossing so many Iraqi bodies into the euphretes that mullash there had issued a fatwa prohibiting residents from eating its fish. Yeni Safak has also repeatedly claimed that U.S. forces used chemical weapons in Fallujah. One of its columnists has alleged that U.S. soldiers raped women amd children there and left their bodies in the streets to be eaten by dogs. Among the peper's ‘ scoops' have been the 1,000 Israeli soldiers deployed alongside U.S. forces in Iraq, and that U.S. forces have been harvesting the innards of dead Iraq is for sale on the U.S. ‘organ market.'
It' not much beter in the secular pres. The mainstream Hurriyet has accused Israeli hit squads of assassinating Turkish securaty personel in Mosul, and the U.S. of starting an occupation of Indonesia under the giise of humanitarian assistance. At Sabah, a columnist last fall accused the U.S. ambassador to Turkey, Eric Edelman, of letting his ‘ethnic origins' – guess what, he's Jewish – determine his behavior. Mr. Edelman is indeed the all-too-rare foreeign-service officer who takesseriouslyhis pbligation to defend America's image and interests abroad. The intellectual climate in which he's operating has gone so mad that he actually felt compelled to organize a conference call with scientists from the U.S. Geological Survey to explain that secret U.S. nuclear testing did not cause the recent tsunami.
Never in an ostensibly friendly country have I had the impression of embassy staff so besieged. Mr. Erdogan's Office recently forbade Turkish officials from attending a reception at the ambassador's residence in honor of the ‘Ecumanical' Patriarch of the Orthodox Church, who resides in Istanbul. Why? Because ‘ecumenical' means universal, which somehow makes it all part of a plot to carve up Turkey.
Perhaps the most bizerre anti-American story au courant in the Turkish capital is the ‘eight planet' theory, which holds not only that the U.S. knows of an impending asteroid strike, but that we know it's going to North America. Hence our desire to colonize the Middle East.
It all sounds loony, I know. But such stories are told in all seriousness at the most powerful diner tables in Ankara. The common thread is that almost everything the U.S. is doing in the world – even tsunami relief – has malevolent motivations, usually with the implication that we're acting as muscle fort he Jews.
In the face of such slanders Turkish politicians have been utterly silent. In fact, Turkish parliamentarians themselves have accused the U.S. of ‘genocide' in Iraq, while Mr. Erdogan(who we once hoped would set fort he Muslim world an example of democracy) was among the few world leaders to question the legitimacy of the Iraqi elections. When confronted, Turkish pols claim they can't risk going against ‘public opinion.'
All of which makes Mr. Erdogan a prize hypocrite for protesting to Condoleezza Rice the unflattering portrayal of Turkey in an episode of the fictional TV show ‘The West Wing.' The episode allegedly depicts Turkey as having been taken over by a retrograde populist government that threatens womens's rights.(Sounds about right to me.)
In the all days, Turkey would have had an opposition paty strong enough to bring such a government closer to sanity. But the only opposition now is a moribund Republican People's Party, or CHP, once the party of Ataturk. At a recent party congress, its leader accused his main Challenger of having been part of a CIA plot against him. That's not to say there aren't a few comparatively pro-U.S. officials left in the current government and the state bureaucracies. But they're afraid to say anything in public. In private, they whine endlessly about trivial things the U.S. ‘could have done differently.'
Entirely forgotten is that President Bush was among the first world leaders to recognize Prime Minister Erdogan, while Turkey,,'s own legal system was stil weighing whether he was secular enough fort he job. Forgotten have been decades of U.S. military assistance. Forgotten have been years of American efforts to secure a pipeline route for Caspian oil that terminates at the Turkish port of Ceyhan. Forgotten has been the fact that U.S. administrationscontinue to fight annual attempts in Congress to pass a resolution condernning modern Turkey for the long-ago Armenian genocide. Forgotten has been America's persistent lobbying for Turkish membership in the European Union.
Forgotten, above all, has been America's help against the PKK. Its now-imprisoned leader, Abdullah Öcalan, was expelled from Syria in 1998 after the Turks theatened military action. He was then passed like a hot potato between European governments, who refused to extradite him to Turkey because—gasp!—he might face the death penalty. He was eventually caught—with the help of U.S. intelligence—sheltered in tthe Greek Embassy in Nairobi. ‘They gave us Öcalan . what could be bigger than that?' say sone of a handful of unapologetically pro-U.S. Turks I stil know.
I know that Mr. Feith (another Jew, the Turkish pres didn't hesitate to note), and Ms. Rice after him, pressed Turkish leaders on the need to challengesome of the more dangerous rhetoric if they value the Turkey-U.S. relationship. There is no evidence yet that they got a satifactory answer. Turkish leaders should understand that the ‘public opinion' they cite is stil reversible. But after a few more years of riding the tiger , who knows? Much of Ataturk's legacy risks being lost, and there won't be any of the old Otoman granduer left, either. Turkey could easily become just another second-rate country: small-minded, paranoid, marginal and—how could it be otherwise?—friendless in America and unwelcome in Europe.
Mr. Pollock is a senior editorial page writer at the Journal.
aytuncaltindal.com sitesinde İngilizce yazı görmeyi hiç beklemediğinizi biliyoruz. Metini güzel dilimiz Türkçe'ye çevirme lüzumunu bile görmedik. Fakat bu metin AKAPA iktidari için yazilmis en güzel yazilardan biri. Orjinali THE WALL STREET JOURNAL'da yayinlanan bu utanç ve ibret yazisi eger hala akil sahibi AKAPALI varsa onlari gaflet uykusundan uyandirir insallah.
Eski Istanbul belediye baskani simdiki basbakan Sn.Recep Tayip ERDOGAN bildiginiz gibi KEDI seklinde karikatürü çizildi diye bunu çizen hakkinda tazminat davasi açtirdi. Bunun üzerine bir grup çizer PENGUEN dergisinde TAYYIPLER ALEMI diyerek bütün hayvanlari Sn. Recep Tayip ERDOGAN'a benzettiler. Bunun üzerine bu çizerlere de 40 milyarlik tazminat davasi açildi.
Simdi biz diyoruz ki ‘'''''' Madem birkaç kara kalem darbesiyle yapilmis karükatürlerden aliniyorsunuz GURURLUYSANIZ, CESARETINIZ VARSA KASIMPASALIYSANIZ Amerika gazetelerinde sizin oryantal kiyafetiyle çizilmis KIVIRTAN DANSÖZ KIYAFETLI karikatürleriniz bas sayfalarda günlerce verildi. Sn.Basbakanimiz siz hepimizin basbakanisiniz, size yapilan hakaret Türk milletine yapilmis hakaret sayilir. Biz istiyoruz ki Washington Post'daki karikatürünüzü çizen karikatüriste de dava açmanizdir.Bu katikatürünüz ayni zamanda Amerika ve Avrupa'da ve Arap dünyasindaki 785 dergi gazete ve afislerde yer aldi .Lütfen avukatlariniz onlara da dava açsinlar. Çünkü buda ayni zamanda makaminiza yapilmis bir hakaret degil midir? Yoksa HOOOOOSSSSSSS mu görelim? Yoksa yoksa ecnebiler yapinca güzel mi yapiyor?????????''''''''''''
Sonra Insallah danismanlariniz ve avukatlariniz bu yaziyi okurlar da bu yaziyi yazan ROBERT L. POLLOCK adli THE WALL STREET JOURNAL yazari hakkinda da dava açarlar.
TÜRK MILLETI UYUMA !!!!!!!!!!!!
Bu üstteki THE WALL STREET JOURNAL'daki yazinin birtek tercümesi vardir.
‘''''''''''''''''''''ÇOK HAFIF OLURSAN ÇOK KUCAK GEZERSIN''''''''''''''''''
(Bosna Atasözü )
20 Mart 2005
Yonca BAYRAK
Bebek
Bizim medyada dört gazete dinci bilinir: Yeni Şafak, Zaman, Milli Gazete, Vakit…. Milli Gazete, Saadet Partisi'nin yayın organıdır; AKP'yi tutsa da din iman adına eleştirir; Zaman, Fethullah,'ındır; Said-i Nursi'nin Nurculuk propagandasını yapar. Her sabah bütün gazetelere göz atmak elbette gereklidir… Fethullah Hoca, ‘naşir-i efkarı' Zaman'da, Ramazan ayının başlaması nedeniyle, uzun bir yazı yayımlamış dokunaklı mı dokunaklı, ağlamaklı mı ağlamaklı, acıklı mı acıklı… Önce –artık tanımayan kalmadı, ama- Fethullah Gülen'i bir kez daha tanımakta yarar var; Nurculuk cemaatinin Şeyhi Said-i Nursi'nin tarikatçılıkta izleyicisi Fethullah Gülen'in kim olduğunu öğrenmek kolay….Nasıl?.. Zahmete gerek yok, açarsanız yaygın ve güvenilir bir ansiklopediyi, ‘Nursi'nin maddesine bakarsınız…. ‘Büyük Larousse Sözlük ve Ansiklopedisi' bu zat hakkında ne yazıyor: ‘ Risale-i Nur adını taşıyan yapıtlarıyla çağdaş uygarlığın, laikliğin karşısında yer aldı. Şeriata bağlı İslam birliğini savundu. Genelde Nakşibendilik'e dayanan ve Nurculuk diye anılan dinsel-siyasal hareketi geniş çevrelere yaydı.' ‘Büyük Larousse Sözlük ve Ansiklopedisi' Said-i Nursi'yi böyle tanıtıyor…. ‘Meydan Larousse Büyük Lügat ve Ansiklopedisi' de diyor ki: ‘Said-i Nursi: Eserleri ve davranışlarıyla Nurculuk adı verilen sapkın din akımını başlatan yazar. Şeyh Sait Ayaklanması'nda sürgüne gönderildi.' Fethullah Gülen işte bu adamın müridi, fikirlerinin ‘muakkibi'… Fethullah Gülen'in mübarek Ramazan nedeniyle Zaman'da çıkan yazısını sayfalarına aktaran Vakit, büyük puntolarla başlığa şu satırları çıkarmış: ‘Amerika'da vatan hasreti çeken Fethullah Hoca, Ramazan münasebetiyle yazarken vicdanları kanatacak satırlar kaleme aldı.' Ne demiş Gülen Hoca : ‘Bulunduğum yerde benim bildiğim türden hiçbir mabet yok, muhit oldukça soğuk, uhrevilik yanları itibariyla da insanlar bir hayli donuk. Burada minarelerin o büyülü sesini duyamazsınız.(…) Bu itibarla da ben, kilometrelerce uzaklarda (…) gözlerimi kapayıp duygularımı dinliyor; kendimi ya bir Şadırvan başında, (…) ya bir kürsüde ya da bir mihrapta tahayyül ediyor ve paylaşmaya çalışıyorum orada olan bitenleri…' Hey Allah'ım sen büyüksün, bize sabır ver, çünkü insan bu gibi durumlarda ister istemez patlıyor: - Ulan..ulan.. ulan!..Bu ne iştir?.. 1.5 milyar Müslüman yaşıyor dünyada, Atlas Okyanusu'ndan Büyük Okyanus'a dek camiden, minareden, mihraptan, kürsüden, Şerefeden geçilmiyor… Sen kalk git, ne idüğü çok belli gerekçeyle Amerika'da yaşamayı canı gönülden ve de siyaseten yeğle, sonra da otur bu yazıyı kaleme alıp profesyonelce timsah gözyaşları dök!.. Gülen Hoca!.. Gel şu edebiyatı bırakalım da bana söyle bakayım, madem bu kadar Müslümansın, bu kadar hasret çekiyorsun, niçin bir İslam ülkesinde, sözgelimi İran, Suudi Arabistan, Sudan'da yaşamıyorsun da Hıristiyan Amerika'ya postu sermişsin?..
16 Ekim 2004
İlhan SELÇUK
Cumhuriyet
P-2 MASON LOCASI ÜYELERİ VE KOD ADLARI
ŞOK ŞOK ŞOK ŞOK ŞOK ŞOK
Bir dönem Avrupa'nın dolayısıyla dünyanın kaderini etkileyen P2 MASON LOCASI yaptığı suikastler vb. pek çok eylemle hukuk literatürünü meşgul etmişti. Yüzyılın en büyük skandalı sayılan bu mafya organizasyonunu ardındaki P-2 MASON LOCASI'nın içindeki bir grup Roma Katolik Kilise'si ve Mensupları……
KANLA VAFTİZ OLANLAR
Not: Bu söz Müslüman din adamalarına saldırı yapmak amacıyla bir grup Satanist, Lucifer Uşağı tarafından vaktiyle ‘ Kanla Abdest Alanlar ' diye söylenirdi. Oysa haçlı seferlerini Müslüman din adamları yapmadı. 100 yıl savaşlarını Müslümanlar yapmadı. Müslümanlar iki adet dünya savaşını da çıkarmadılar. Müslümanlar, iki milyon kadını cadı diye yakmadı. ( Nünberg ) Müslüman din adamları, su ile abdest aldılar. Ve Onlar SU GİBİ AZİZDİRLER.
Tunga Manas
13.04.2005
Maçka, Trabzon
Roma Katolik Kilisesi'nde Önemli Görevlerde Bulunanların P-2 Mason Locasına Kaydolma Tarihleri, Mason Kod Numaraları ve Mason Kod Adları
Bir dönem Avrupa'nın dolayısıyla dünyanın kaderini etkileyen P2 MASON LOCASI yaptığı suikastler vb. pek çok eylemle hukuk literatürünü meşgul etmişti. Yüzyılın en büyük skandalı sayılan bu mafya organizasyonunu ardındaki P-2 MASON LOCASI'nın içindeki bir grup Roma Katolik Kilise'si ve Mensupları……
KANLA VAFTİZ OLANLAR
Not: Bu söz Müslüman din adamalarına saldırı yapmak amacıyla bir grup Satanist, Lucifer Uşağı tarafından vaktiyle ‘ Kanla Abdest Alanlar ' diye söylenirdi. Oysa haçlı seferlerini Müslüman din adamları yapmadı. 100 yıl savaşlarını Müslümanlar yapmadı. Müslümanlar iki adet dünya savaşını da çıkarmadılar. Müslümanlar, iki milyon kadını cadı diye yakmadı. ( Nünberg ) Müslüman din adamları, su ile abdest aldılar. Ve Onlar SU GİBİ AZİZDİRLER.
Tunga Manas
13.04.2005
Maçka, Trabzon
Avrupa Birliği''nin Geleceği ve Türkiye: XII
Durmuş Hocaoğlu
"AB''nin geleceği Kant ve Hegel arasındaki düellonun netîcesine bağlıdır diyebiliriz... mükerrreren: Hangisi ?" demiştik.
Evet : Acaba, hangisi bu düellodan galip çıkacak? 19.asır Avrupasında Milliyetçilik ve Ulus-Devlet ile Kozmopolitanizm ve Birleşik Avrupa idealleri, bir bakıma birbiri ile yarış hâlindedir denebilir.Devir esas olarak, yarışı açık farkla önde götüren milliyetçiliğin muzafferiyyet devridir diyebiliriz. Fakat, milliyetçiliğin bu versiyonunun git-gide tırmanan kan dökücülüğüne ve kıyıcılığına paralel olarak, ilk bakışta garip ve tuhaf olduğunu düşündürecek bir şekilde kozmopolitanizm de yükselme trendine girmiştir. Bu suâlin cevâbını irdelerken dikkat çekilmesi gereken mühim bir husus, Kantgil Kozmopolitanizm''in, bir bakıma, Hegel''in felsefesine aykırı ve fakat diyalektiğine uygun bir şekilde, Avrupâî milliyetçiliğin bir sonucu olarak ortaya çıkmış olmasıdır.
Acaba neden? Fikrimce, birinci "acaba"nın cevabı, işte bu ikinci "acaba"nın cevâbının içinde gizli olsa gerektir ki bu da yine felsefî bir analiz anlamına gelir; ancak, değer de.Değmeden de öte, ucuz - hattâ çoğunlukla ucuzdan da öte müptezel - beyin ifrâzatlarının fikir diye orta yerde gezindiği bahtsız bir ülkede bu iş bir vecîbedir ve hattâ farzdır da - en azından farz-ı kifâye.
İmdi; Hegel felsefesi , kendisine çok şey borçlu olduğu bizzat Hegel tarafından "hiçbir önermesi yoktur ki, Mantık''ıma uyarlamamış olayım" şeklinde dürüstçe ifâde edilen ve ilk defa, fikirlerinin müphem ve zor anlaşılır olması hasebiyle "karanlık" ünvânıyla da anılan Antik Grek filozofu Herakleitos (535-470 veya 540-480) tarafından temellendirilen ve " oluş yoktur, sâdece varlık vardır " diyen Elea filozoflarının statik varlık anlayışı yerine " varlık yoktur, sâdece oluş vardır " şeklinde özetlenebilecek bir prensip üzerine oturtulan dinamik varlık anlayışı üzerine binâ edilen ve bilâhare Marxist felsefenin de omurgasını oluşturan Diyalektik Mantık ve onun rüknü olan "değişim" üzerine kuruludur.
Hegel''e göre Düşünce ile Varlık bir ve aynı şeydir ve binâenaleyh, Düşünce''nin (Mânâ''nın) diyalektiği ile Varlık''ın (Madde''nin) diyalektiği aynıdır; aynı kökten gelmedir ve aynı gerçeğin iki yüzüdür. Çünkü, O''na göre, Diyalektik, sadece bir akıl yürütme metodu değil, Tabiat''ta ve Tarih''te kendisini gösteren Geist''ın değişmesinin ve gelişmesinin ifâde tarzı, bir anlamda "anayasa"sıdır.Şu hâle göre, herşey durmadan değişir; Varlık, ya da var-olmak, değişmek demektir. Fakat bütün bu değişmenin arka-planında, Mutlak Varlık olan ve bütün varlıkları (tek-tek ferdî varlıkları) kaplayan ve kendisinden çıkaran şey, yâni Geist bulunmaktadır. Hegel Diyalektiği''nin özü "Çelişme, Zıtların Birliği ve Mücâdelesi ve Sentez" olup, buna göre, ilkin, her şeyin, kendisi ile çelişki içerisinde olan bir zıddı vardır; bu, Çelişme prensibidir.
Beri yandan çelişki dışta değil içtedir, yâni, her şey, kaçınılamaz bir şekilde kendi zıddını kendi içinde taşır, ondan ayrılamaz ve fakat aynı zamanda da onunla mücâdele hâlindedir; bu da Zıtların Birliği ve Mücâdelesi prensibidir.
Yâni: Her şey bir ''tez''dir; fakat hiç bir şey "değişim"den müstağnî, sâbit ve müstakarr olmayıp, kendi zıddı olan ''anti-tez''ini de içinde taşır.Bunların her ikisi bir arada mündemiç iken dahi öncelikle, aralarında zıtlıktan kaynaklanan bir ''muhâlefet'' mevcut olup bu muhâlefet kemmiyet (nicelik, kantite) îtibâriyle büyüyünce "mücâdele" başlar.
Tez, varlığını korumak, anti-tez ise bu varlığa son vermek ister; netîcede, mücâdelenin belirli bir nicelik değeri aşılınca devrim niteliğinde bir dönüşüm vuku'' bulur ; niceliksel (kemmî, kantitatif) birikim, niteliksel (keyfî, kalitatif) bir hâle inkılab eder; tez yıkılır ve ortadan kalkar.Fakat meydana gelen ''yeni'' tam tamına anti-tez''in kendisi de değildir; daha doğru bir ifâde ile, ne ''tez''dir, ne de ''anti-tez'', her ikisinin devâmı ve netîcesi olan yepyeni bir şeydir: "Sentez". İşte, bu da Sentez prensibidir.
Tez, varlık''tır, Antitez bu varlığın inkârı (nefy, negation), Sentez ise ''inkârın inkârı'' (nefyin nefyi, negation of negation) ve yeni bir varlıktır.Tez''in "kendisine yabancılaşma" (alienation) süreci de olan bu süreç ile ortaya çıkan Sentez de bir varlık olmak îtibâriyle netîcede bir ''tez''den başka bir şey değildir ve kendi zıddını yâni anti-tezini de içinde taşır; böylece " tez, anti-tez, sentez "den oluşan bu üçlü çevrim her şey için, her zaman ve mekân için geçerli bir ve tek kanun olmaktadır.
Ne var ki, bu değişimin ilânihaye sür-git devam etmeyeceğini düşünen Hegel, değişimi bir noktada durdurur ; içtimâî planda değişimin durduğu nokta, O''nun Augustinus felsefesinden aldığı ve çağımızda Fukuyama tarafından daha basit bir uyarlamasına teşebbüs edilen "Tarihin Sonu" olup bu da, yine Hegel''e göre , İdeal Devlet olan ve ideal olduğu için de antitezi bulunmayan Prusya devletidir.
Yâni, bidâyetinde dâimî değişmeden yola çıkan Hegel, nihâyetinde değişmezliğe varmış olmaktadır.Ancak, tarih, Hegel''i tekzîb etmiş bulunmaktadır: O, gerçekten değişmektedir; muhtemelen paradoksal bir biçimde, Hegel''i aşan Hegelgil bir mantık ve metodla. Durmuş Hocaoğlu